Uit eten als je anosmie hebt: hoe is dat? In de rubriek ‘Uit eten met Ferry’ gaat Ferry Aker, zelf anosmisch en liefhebber van lekker eten en drinken, op zoek naar restaurants waar je ook met een reuk- en/of smaakstoornis volop kunt genieten. Deze keer schuift hij aan bij restaurant Sfeerlijk in Sprang-Capelle. Is Sfeerlijk anosmieproof?

We werden vriendelijk ontvangen door gastvrouw Enid Somers van restaurant Sfeerlijk in Sprang-Capelle. Omdat het heerlijk weer was, besloten we buiten op het terras plaats te nemen. Al snel kregen we de menukaart en besloten we onze smaakpapillen wakker te schudden met een glas cava van LUX.

Volgens de gastvrouw gaat het om een Spaanse cava die mede tot stand is gekomen door de betrokkenheid van de Belgische chef-kok Jess van Weert en wijnwetenschapper Alex Ruiz Masachs. Het was in ieder geval een uitstekende start van de avond.

Na het bestuderen van de menukaart kozen we voor het vijfgangenmenu. Zo konden we ons volledig laten verrassen door de kookkunsten van chef-kok Michael Somers.

Amuse

Als eerste kregen we een mooie amuse van gefermenteerde wortel en koolrabi, mousse van piccalilly en gepofte quinoa. De quinoa zorgde voor een lekkere krokante structuur, terwijl de gefermenteerde groenten een uitgesproken zurige smaak en een lange nasmaak gaven.

Voor mij was die nasmaak net iets te scherp. Waarschijnlijk kwam dit door de combinatie van de gefermenteerde groenten met de azijn en mosterd uit de piccalilly. Persoonlijk vond ik de amuse daardoor iets te zuur als eerste kennismaking.

De bijgeleverde zuurdesembroodjes waren heerlijk knapperig en werden geserveerd met ongezouten boter, olijfolie en zout. Altijd een fijne starter en prettig om de smaakpapillen tussendoor weer enigszins te neutraliseren.

Eerste gang: Hollandse garnalen, kreeft en kaviaar

De eerste gang werd geserveerd in een mooi kommetje en bestond uit Hollandse garnalen, kreeft en kaviaar. Onderin zat een frisse crème van tomaat, appel en zoetzure ui. Het gerecht was bedekt met een dunne laag hollandaisesaus en afgewerkt met kleine stukjes garnalenkroepoek.

De variatie binnen dit gerecht was enorm. De zachte structuur van de saus vormde een spannende combinatie met de kenmerkende bite van de garnalen en de kreeft. De slablaadjes zorgden voor extra zachtheid, terwijl de kroepoek een aangename krokante structuur toevoegde zonder te overheersen. De kaviaar was subtiel aanwezig. De lichte zoutsmaak maakte het gerecht helemaal compleet.

Bovendien kon je eindeloos combineren: de ene hap met wat meer crème, de volgende met extra garnalen en daarna weer een stukje kroepoek. Voor mij was dit een volwaardig gerecht om echt van te genieten. Een dikke 10.

Tweede gang: venkelsoep met meerval, makreel en mosselen

De tweede gang bestond uit venkelsoep met een rouleau van meerval en makreel, venkel, Zeeuwse mosselen en tuinkers. De soep was zacht, romig en goed op temperatuur.

De rouleau van meerval en makreel was aan de droge kant, maar werkte juist goed in combinatie met de soep. Door steeds een klein stukje rouleau samen met de soep te nemen, kwamen de droge, zachte en romige structuren mooi bij elkaar. De mosselen waren heerlijk mals en hadden precies de juiste bite.

Ook in deze gang kon je weer verschillende ingrediënten met elkaar combineren, waardoor iedere hap net iets anders teweegbracht in mijn mond. De venkel had een licht scherpe smaak die aangenaam in de mond bleef hangen. Ook dit gerecht was uitstekend en kreeg onze complimenten.

Derde gang: meatloaf met sambaizu en hollandaisesaus

Het derde gerecht was een meatloaf van varkens- en rundergehakt met groenten, espuma van sambaizu en hollandaisesaus. Sambaizu is een Japanse saus op basis van drie soorten smaakmakers, waaronder azijn, en zorgde hier voor een frisse tegenhanger.

Ook binnen dit gerecht viel weer veel te combineren. Het bevatte verschillende structuren, smaken en verrassende elementen. Omdat het een tussengerecht was, lagen de smaken relatief dicht bij elkaar, maar de verschillende groenten zorgden wel voor veel variatie in structuur en bite.

Het gehakt overheerste enigszins, maar dat was niet storend. Een prima gerecht voor wie houdt van meerdere sensaties en structuren in één hap.

Vierde gang: onglet met sjalottensaus

De vierde gang bestond uit onglet met sjalottensaus en verschillende groenten. Onglet is een stuk rundvlees uit de buurt van het middenrif en heeft een vrij grove draad. Het vlees was heerlijk zacht en vol van smaak, met een aangenaam vettig karakter dat mij enigszins aan ribeye deed denken.

Het scherpe mes dat erbij werd geserveerd, deed precies wat het moest doen. Bij onglet is het namelijk belangrijk om het vlees op de juiste manier en tegen de draad in te snijden. Doe je dit niet, dan kan het vlees een stuk taaier overkomen.

Op het vlees lag een krokante bereiding van aardappel, truffelaardappel en peterselie. Vooral de krokante peterselie zorgde voor een mooie combinatie met het vlees en de groenten. Ook hier waren de verschillende structuren weer duidelijk aanwezig.

Een klein minpunt was de sjalottensaus. Deze lag vrijwel over het gehele gerecht, waardoor de smaakbeleving na verloop van tijd wat eenvormig werd. Ik miste af en toe iets fris of scherps, zoals een zuurtje, een stukje appel of een klein zoutaccent.

De structuren waren echter wederom geweldig. De bijgeleverde frietjes met zelfgemaakte mayonaise waren lekker zout en vormden een mooie aanvulling op het gerecht.

Tussendoortje: panna cotta met aardbei en anijs

Daarna kregen we een kleine panna cotta met aardbei en een blaadje met anijssmaak. Een fijne overgang naar het dessert.

Dessert: aardbei in verschillende bereidingen

Ook het dessert was bijzonder. Het liet zien op hoeveel verschillende manieren je aardbei kunt serveren. We kregen een bevroren aardbeienmousse met daarin aardbeiencompote. Daarnaast lag er een meringue van aardbei op het bord, samen met mooie druppels aardbeiengel. Op het ijs lag poeder van geschaafde, bevroren aardbei, met een toefje lemon curd en een krokante kletskop.

Zachte, harde en krokante structuren kwamen prachtig samen. Het dessert was lekker zoet, maar door de verschillende bereidingen bleef het spannend. De kletskop was heerlijk knapperig, de meringue zorgde voor een verrassende structuur en de lemon curd was op zijn best.

De verschillende aardbeienbereidingen bewogen tussen zoet, romig, fris en neutraal. Een mooie afsluiting van de avond.

Is restaurant Sfeerlijk anosmieproof?

Wat hebben we genoten van deze avond, de gezellige sfeer en de vriendelijkheid van het personeel. Maar is restaurant Sfeerlijk anosmieproof? Wat ons betreft wel.

Hoewel de chef-kok en gastvrouw vooraf niet precies wisten wat anosmie inhoudt, hebben zij gerechten geserveerd die uit eten gaan ook voor mensen zonder reuk- en/of smaakvermogen absoluut de moeite waard maken. De gerechten bevatten veel verschillende structuren en mondgevoelens: zacht, romig, krokant, stevig, luchtig en vettig.

Ook werd er volop gewerkt met basissmaken zoals zoet, zuur, zout en bitter. Die afwisseling is voor iemand met anosmie erg belangrijk. We gaan hier dan ook zeker nog een keer naartoe.