de nieuwe anosmievereniging

reuksmaakstoornis

Nabeschouwing kookworkshops ‘Eet goed voor jezelf’

Afgelopen jaar organiseerde  Platform Patiënt en Voeding & Stichting Eten+Welzijn onder de naam Vier keer beter de kookworkshops “Eet goed voor jezelf’ voor mensen met geur- en smaakverlies of – verandering. Onder leiding van Eric-jan Wissink, Chef en verbonden aan Eten+Welzijn, leerde men over smaak en over wat je zelf kunt doen om tóch meer smaakvol te kunnen eten. Of hoe je meer plezier aan eten kunt beleven als eten een uitdaging is, doordat je bijvoorbeeld weinig of geen geur en smaak (meer) hebt of als bepaald eten vies ruikt of smaakt. Onder begeleiding van Eric-jan gingen de deelnemers aan de slag met hapjes en gerechtjes op maat. Het samen koken, het eten van de gerechtjes en de gesprekken tussendoor en na afloop zorgen voor een laagdrempelig onderling contact en erkenning.

Inmiddels is de reeks kookworkshops voorbij. Verschillende kandidaten delen hun ervaringen en waardevolle tips in onderstaande filmpjes.

Eet goed voor jezelf – Marjolein te Strake | Wat kun je zelf doen bij reuk- en smaakstoornissen?

 

Eet goed voor jezelf – Marianne Nijnuis | Pak zelf de regie bij eetbelemmeringen

 

Eet goed voor jezelf – Fraukje Kerkdijk | Wat betekent het als je reuk en smaak verstoord is?

Uit eten met Ferry – Restaurant Liberté – NY Style bistro

Uit eten met Ferry – Restaurant Liberté – NY Style bistro

Ferry Aker (59) heeft anosmie en is fervent restaurantbezoeker én liefhebber van lekker eten en drinken. Sinds hij niet meer kan ruiken zoekt hij restaurants op die rekening houden met zijn veranderde smaakbeleving. Speciaal voor Reuksmaakstoornis.nl schrijft hij zijn ervaringen op en beoordeelt hij zijn favoriete restaurants. Lees zijn recensies om te ontdekken welke restaurants anosmie-proof zijn!

Aangename verrassing

Op een donderdagmiddag, eind september, waren mijn vrouw en ik aan het wandelen in het bos in Schoorl. Voor wie het Schoorlse bos met haar duingebied niet kent; een prachtige omgeving vol ongerepte natuur, prachtige duinen en sinds kort zelfs een gevarieerd bos wat steeds meer door bosbeheer wordt aangepakt om de diversiteit in het bos terug te krijgen. Je kunt er ook nog echt verdwalen, omdat de vele bospaadjes je eigen navigatie continu misleiden. Een aanrader dus voor de wandelaars en natuurliefhebbers.

Na onze wandeling besloten we even een kop koffie te drinken in het centrum van Schoorl. Direct aan de kruising, vlak bij de klimduin, zagen we dat het terras van het pas gerenoveerde restaurant open was. Hier zat voorheen restaurant de Viersprong. Het restaurant heeft sinds Pasen 2022 de mooie naam Liberté en wordt gerund door de nieuwe eigenaren Koert Hans Smit en Jeroen Klepper. Laatstgenoemde was hiervoor chef-kok bij twee strandpaviljoens genaamd Hemingway’s en Noorderlicht, gevestigd aan het strand in Bergen aan Zee. Enkele jaren geleden openden Smit en Klepper samen in Egmond aan de Hoef ook een restaurant met dezelfde naam. Kortom, een ondernemend duo met enorm veel ervaring in de horeca en keuken.

Wij namen plaats op het terras en bestelden een kop koffie. Een vriendelijke dame vroeg ons of we interesse hadden in de menukaart en we besloten hier een kijkje op te nemen. Het was eigenlijk nog te vroeg voor een uitgebreide hap, maar de wandeling was langer dan gepland en de trek was daardoor toch een beetje aanwezig. De kaart zag er trendy uit en we waren enigszins verbaasd over de gerechten die uitgebreid werden omschreven en zeker niet alledaags waren. Wat dacht u van een entree van Forel Crudo of een Slakken slow Esgargot. Of als special een Butcher’s choice of Shortrib uit de oven? Allen voorzien van uitgebreid omschreven ingrediënten. We kregen gewoon trek bij het lezen alleen al.

Waar zijn de camera’s?

We besloten beiden te gaan voor gerookte Bawykov zalmrug met crème cru, aji Amarillo, radijs en kruidenolie. Let wel, we zitten dus op een gewoon terras aan de hoofdweg in Schoorl en niet in een of ander chique restaurant. We werden steeds nieuwsgieriger. De koffie werd geserveerd en onze voorkeur meegedeeld. We besloten ook een flesje Spa rood te bestellen. De koffie was trouwens lekker heet en voorzien van een klein biscuitje. Prima dus.

Niet veel later werden de borden met zalm voor ons op tafel gezet en we zagen echt een prachtig opgemaakt bord voor ons! De zalm was amper te ontdekken onder de laag van allerlei kleurige eetbare bloemetjes, komkommer, radijs en nog veel meer. Onderin lag een groene jus waar de zalm rustig in lag te marineren. Het was zo mooi opgemaakt dat ik er gewoon een foto van moest maken, welke ik direct naar enkele vrienden stuurde met de mededeling dat ik toch echt enkel een kop koffie wilde drinken. Waar zijn de camera’s, zou je bijna denken. Kijk hoe mooi! Dit kom je niet overal tegen.

Het kan mooi opgemaakt zijn, maar is het ook zo lekker als het eruitziet? Jawel hoor, en meer dan dat. De zalm was heel kort gerookt en praktisch rauw. Een mooi stukje zalm waarbij de schijfjes op een natuurlijke wijze uit elkaar vielen bij het aanraken. Precies zo gesneden, dat er geen mes aan te pas hoefde te komen. Dat zie je niet vaak. Bij de eerste hap voelde ik de zachte, verse structuur en ik proefde dat het echt gerookt was. Dat lijkt wellicht een beetje gek, maar alles wat is gerookt geeft een aparte sensatie in de mond bij mij. Bijna alsof het een extra smaak is. Ik combineerde er weer op los door ieder schijfje zalm te combineren met komkommer of radijs, een viooltje, en met nog veel meer. Smaken en structuren te over, echt genieten geblazen. Wat een verrassing was dit.

Een recensie waard!

We besloten de menukaart nogmaals te vragen, omdat ik ter plekke besloot hier een recensie over te schrijven als het hoofdgerecht net zo bijzonder was als de zalm. Ik koos voor de pulled chicken: in Egmond Abdijbier slow roasted bio kip. Daarbij hummus, pijnboompitten, Bethlehem advieh, pickles en gehakte kruiden. Wat een mooie combinatie weer.

Bij het opdienen bleek ook dit gerecht prachtig bedekt met allerlei heerlijke bijzonderheden. Onderin wederom een zurige saus, maar ditmaal van zelfgemaakte uiencompote en gemarineerde komkommer. En ook hier was de smaak en structuur weer overweldigend. Zuur, zoet en zout walsten over de tong en de hummus was lekker zacht als spread. De zuren van de pickles en gemarineerde komkommer waren lekker scherp in combinatie met de zachte pulled chicken. Daarnaast kon ik lekker combineren met de pijnboompitten, waterkers en de aanwezige, ietwat bitter smakende, oranje blaadjes. Het bijgeleverde brood was lekker krokant en net voldoende om mee af te wisselen.

Het was wederom genieten. Oftewel, een recensie waard. En de prijs was ook zeer aangenaam, zeker als je ziet hoeveel werk dit moet zijn in de keuken om het zo mooi te serveren. De zalm kostte €13,- en de pulled chicken €23,-. Dus mocht u binnenkort Schoorl bezoeken? Neem dan zeker even plaats in Liberté, de New York Style Bistro.

 

Bawykov zalmrug is een 100% ambachtelijk gerookte zalm naar een uniek recept van SVH meesterkok Rien Heemskerk. Deze zalm wordt koud gerookt. 

Hummus wordt gemaakt van kikkererwten en meestal opgediend als spread. Het bevat veel eiwitten en voedingsvezels en vitaminen. Erg gezond dus. 

Bethlehem Advieh is een specerijenmix van o.a. kardemomzaden, korianderzaad, komijn, kaneel, gedroogde rozenblaadjes en steranijs. 

 

Sfeer en inrichting 7,5

Bediening 9

Eten en drinken 9

Prijs / kwaliteit 9 

 

Eindcijfer 8,7

 

Achter glas #4 – reuk & psyche

Met trots presenteren wij ons nieuwste magazine: Achter glas – reuk & psyche! Lees en download hem hieronder, en deel hem vooral ook met vrienden en familie. Samen maken we ons sterk voor voor meer bewustzijn rondom het hebben van een reuk- of smaakstoornis.

Beste lezer,

Voor je ligt ‘Achter glas – reuk & psyche’, het vierde magazine van Reuksmaakstoornis.nl. In deze editie zoomen we met tien portretten van ervaringsdeskundigen en professionals in op de impact die een reukstoornis heeft op de psyche en het mentale welzijn.

De afgelopen twee jaar heeft de coronapandemie ons in figuurlijke zin hard met de neus op de feiten gedrukt. Een grote nieuwe groep mensen kreeg te maken met reukverlies of een vervormde geurbeleving. Hiermee kwam er meer aandacht voor de gevolgen van reukverlies, zoals bij eten en drinken of bij veiligheid in huis. Maar wat doet het mentaal met je als je niet weet hoe je nieuwe liefde ruikt? Als je je droomfunctie moet laten schieten of als samen eten met je gezin steeds een uitdaging is? We weten dat ons zintuig reuk een belangrijke rol speelt bij onze emoties en herinneringen, maar wat gebeurt er in ons brein als deze geen of vervormde geurprikkels krijgt? We weten nog te weinig, terwijl het effect te groot is om te negeren. Het roept de vraag op of we in de toekomst naar een meer multidisciplinaire en holistische aanpak moeten gaan, waarbij er in het medische traject direct rekening gehouden wordt met het mentale welzijn van patiënten met een reukstoornis. Als het aan ons ligt wel.

De openhartige portretten in dit magazine geven een inkijkje in de levens van mensen die er dagelijks mee te maken hebben. Vanuit hun reukstoornis of omdat ze hard werken aan dat zo essentiële onderzoek en nieuwe inzichten. We hopen met ons magazine bij te dragen aan die onontbeerlijke herkenbaarheid voor iedereen die met reukproblemen werkt of leeft. En aan de broodnodige erkenning voor die onzichtbare en tegelijkertijd enorme wissel die een reukstoornis trekt op het dagelijks leven van wat ons betreft te veel mensen.

Kirsten Jaarsma, voorzitter Reuksmaakstoornis.nl

 

Uit eten met Ferry – Brasserie Lekker gewoën

Uit eten met Ferry – Brasserie Lekker gewoën

Ferry Aker (58) heeft anosmie en is fervent restaurantbezoeker én liefhebber van lekker eten en drinken. Sinds hij niet meer kan ruiken zoekt hij restaurants op die rekening houden met zijn veranderde smaakbeleving. Speciaal voor Reuksmaakstoornis.nl schrijft hij zijn ervaringen op en beoordeelt hij zijn favoriete restaurants. Lees zijn recensies om te ontdekken welke restaurants anosmie-proof zijn!

Lekker Gewoën in Grubbenvorst

 Toen ik enthousiast werd over het schrijven van recensies en deze mooie uitdaging kreeg van het bestuur van de vereniging, kon ik niet vermoeden hoe moeilijk het zou zijn om iedere twee maanden een restaurant te vinden dat de moeite waard is om er een mooi stuk over te schrijven in de nieuwsbrief. Wellicht ben ik enigszins te kieskeurig, maar ik wil de lezers niet teleurstellen als ze een bezoek brengen aan een restaurant dat ik heb aanbevolen. Uiteraard kan ik het mezelf gemakkelijk maken door een restaurant met een Michelin-ster te bezoeken. De kans dat ik dan weer een topper vind is groot. Maar ik wil het liefst een restaurant recenseren die voor ieders portemonnee haalbaar is, al valt dat dus niet mee. En zo geschiedde dat ik twee maanden geleden de redactie van de nieuwsbrief moest mededelen dat het me niet was gelukt om zo’n restaurant te vinden. En daar baalde ik flink van. De chef-koks doen allemaal wel hun best, en ik kan merken dat na de corona-periode de meeste koks hun klanten graag extra willen plezieren, maar ik vind het persoonlijk vaak te gemakkelijk, te vlak en te weinig uitdagend voor bezoekers met anosmie.

Gewoën lekker
Maar vol goede moed ben ik de afgelopen twee maanden weer restaurants gaan bezoeken, waarbij ik net zo kieskeurig ben gebleven als voorheen, en dat heeft zijn vruchten afgeworpen! Ik heb zelfs in maar liefst drie eetgelegenheden gegeten waar ik heel enthousiast werd over de wijze van bereiden, de verschillende structuren en de smaaksensaties. Ik wil u er over één uitgebreid informeren. Ditmaal een brasserie genaamd Lekker Gewoën in Grubbenvorst. Het was niet gewoën lekker, maar héél erg lekker en dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht.

Tot ik de menukaart voor me kreeg. Daar stond als voorgerecht een oesterzwamcarpaccio op en dat kom ik niet veel tegen. Als hoofdgerecht koos ik voor de mixed grill met de vraag of er ook een stukje kalfssukade bij mocht, die namelijk ook op de kaart stond. En dat was totaal geen probleem. Als aperitief nam ik de brioso, prosecco frizzante.

Sensationele combinatie
De prosecco werd lekker koud geserveerd en vlak daarna kwam het voorgerecht. Ik zag een mooi opgemaakt bord voor me met heel dun gesneden oesterzwammen met daarop shiitake, Parmezaanse kaas, fijngesneden sla en truffelcrème. Lekker veel van alles, maar niet overdreven. De smaak van de oesterzwam was lekker scherp in de mond. Ik ervaarde een combinatie van zout en bitter. De shiitake was dan weer lekker knapperig en de combinatie van beiden gaf een zachte én krokante structuur waar ik erg van houd. De saus was lekker vettig met inderdaad stukjes truffel die op de tong heerlijk smolten. Zo kon ik alle ingrediënten op het bord heerlijk combineren en de versheid van alles maakte dit voorgerecht tot een ware sensatie. Met af en toe een slokje prosecco tussendoor kon dit gerecht bij mij niet meer stuk.

Vleeskwartet
Na deze goede start bestelde ik voor bij het hoofdgerecht een Franse merlot van de Pays d’Oc-druif. Niet te zwaar en lekker krachtig, goed passend bij vlees. Want er zouden zowaar vier stukjes vlees worden geserveerd. Ik bestel dit wel vaker om zo meerdere structuren en smaken in één gerecht te ervaren. Zie het als een soort meer-gangenmenu om zo lekker af te kunnen wisselen en het eten hierdoor gevarieerd te houden. Want we weten allemaal dat een en hetzelfde stuk vlees op het bord nu niet echt spannend is.

Op het bord lag, zoals verzocht, een stukje kalfssukade met daarbij een kleine medaillon van de varkenshaas, een reep ribeye en een stuk spareribs. Ik nam van ieder een klein stukje om te proberen en ik was echt verrast door de krachtige smaken van alle vier. De kalfssukade smaakte naar een hap ontbijtkoek, de varkenshaas was lekker zout, bij de ribeye proefde ik vooral een heerlijke pepersmaak en de spareribs waren zoet. Daarnaast was de kalfssukade echt goed gegaard. Je kon er met de vork kleine stukjes afschrapen en lekker combineren met de zachte aardappeltjes die erbij werden geserveerd. De jus was heerlijk vettig en met een slokje wijn erbij sloot ik m’n ogen om te genieten. De varkenshaas was precies goed gebakken. Mooi roze vanbinnen en toch lekker knapperig vanbuiten. Erg knap om dit zo op het bord te krijgen, temeer omdat het een stukje betrof en het niet was afgesneden van een groter geheel. Hij was lekker gekruid met onder andere kleine stukjes zout die je tussen je tanden kon laten knarsen. Heerlijk.

De ribeye was een tikje taai, maar als je hele dunne plakjes sneed was het juist een voordeel dat je even je best moet doen. Er lag lekker veel vet om de ribeye heen, wat de smaak tijdens het gereedmaken extra versterkt en dat was hier zeker gelukt. Lekker combineren met sla, jus en aardappel en weer heerlijk genieten van de structuren en verschillende smaken in de mond. Met spareribs heb ik altijd moeite omdat het vaak te droog is of niet voldoende gegaard, maar dit stuk was bijna perfect. Het vlees was goed gemarineerd, heerlijk sappig en als je het even aanraakte viel het al van het bot. Kortom, ook hier was de chef er weer in geslaagd mij optimaal te plezieren.

Een brasserie van hoog niveau

Met het extra stukje sukade was ik meer dan verzadigd en ik sloeg het toetje ditmaal dus over. Maar wat was het geweldig allemaal! Wat heeft de chef-kok hier even laten zien wat hij in huis heeft. Dit was van een zeer hoog niveau en dat verwacht je niet altijd in een brasserie. Bent u eens in de buurt van Grubbenvorst? Dan moet u zeker een bezoek wagen aan Lekker Gewoën in Grubbenvorst!

 

Sfeer en inrichting     7
Bediening                    8
Eten en drinken         9
Prijs/kwaliteit            9

Eindcijfer                    8,3

PostCovid NL: nieuwe patiëntenvereniging voor coronapatiënten

PostCovidNL, de nieuwe patiëntenvereniging (voortkomend uit het Coronaplein van het Longfonds) is bezig met een behoeftepeiling. Denk jij met ze mee?

PostCovid NL gaat bijeenkomsten organiseren waarin mensen met langdurige coronaklachten elkaar kunnen ontmoeten en hun ervaringen kunnen delen. Zo kun je ontdekken hoe anderen omgaan met langdurige klachten na corona en wat dit kan betekenen voor jouw situatie.

Ze zoeken mensen met langdurige klachten na corona die willen meedenken hoe ze deze bijeenkomsten moeten organiseren. Denk aan; Hoe groot kan de groep zijn? Welke stoelen zitten het fijnst? Hoelang kan een bijeenkomst duren?

Je kunt op twee manieren helpen:
– Deelname aan een groepsbijeenkomst waarin een aantal vragen met elkaar worden doorgenomen. Deze zal medio september plaatsvinden. Aanmelden kan door een mailtje te sturen naar postcovidnl@longfonds.nl

– Lukt het niet om deel te nemen aan een groepsbijeenkomst?

Vul dan deze online vragenlijst in

Heb je vragen? Deze kun je deze mailen naar postcovidnl@longfonds.nl

 

1e Kookworkshop Eet goed voor jezelf: “Er gaat een wereld voor me open!”

Zaterdag 11 juni was de 1e kookworkshop “Eet goed voor jezelf’ voor mensen met geur- en smaakverlies of – verandering. Op de prachtige kooklocatie Heeren van Driebergen vertelde Eric-jan, Chef en verbonden aan @etenwelzijn, over smaak en over wat je zelf kunt doen om tóch meer smaakvol te kunnen eten. Of hoe je meer plezier aan eten kunt beleven als eten een uitdaging is, doordat je bijvoorbeeld weinig of geen geur en smaak (meer) hebt of als bepaald eten vies ruikt of smaakt.

Onder begeleiding van Eric-jan gingen de deelnemers aan de slag met hapjes en gerechtjes op maat. Het samen koken, het eten van de gerechtjes en de gesprekken tussendoor en na afloop zorgen voor een laagdrempelig onderling contact en erkenning. Een deelnemer: “Ik ben blij dat ik de recepten ook thuis kan gebruiken. Zo kan ik ze in de basis voor mezelf aanpassen. En wat fijn, die herkenning bij anderen!”

De deelnemers namen veel tips mee naar huis, van Eric-jan én van elkaar. Hoe focus je bijvoorbeeld op presentatie en mondgevoel? Welke smaakcombinaties, smaken of kruiden kun je wél gebruiken bij smaakverandering? “Goeie tip van Eric-jan, als ik uienchutney als smaakmaker dóór de stamppot doe vind ik het wel lekker!”. En “als je door geurverlies zelf niet kunt controleren of iets nog eetbaar is: voer de kip of melk waarover je twijfelt aan de kat. Als die het niet eet, zelf ook niet doen!”

Voor Platform Patiënt en Voeding was hun doel voor deze workshop zeker geslaagd: mensen zelf sterker maken oftewel #Patientempowerment.

reuksmaakstoornis.nl | IC Connect & FCIC | Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties (NFK)  | Patiëntenfederatie Nederland | Platform Patiënt en Voeding

#koken #smaakbelemmering #geurverlies #smaakverlies #smaakoplossing

Ook meedoen aan een kookworkshop? Er zijn nog plaatsen vrij op verschillende data in juli, september en oktober ! Aanmelden kan via: https://bit.ly/3PTqRft
Meer informatie op Eet goed voor jezelf – Vier Keer Beter

Bron:  Vier keer beter

Deelnemers gezocht: onderzoek naar textuurbeleving

Wageningen University is op zoek naar mensen met (niet-aangeboren) reukverlies voor onderzoek naar textuurbeleving. Ze willen de textuurbeleving van diverse producten in kaart brengen bij mensen met en zonder reukverlies. Hiermee kunnen ze in de toekomst hopelijk gerichtere voedingsadviezen geven voor meer eetplezier.

Doe jij mee? Aanmelden kan via food.texture@wur.nl

Kookworkshop ‘Eet goed voor jezelf’ & Online dialoog

In mei en juni worden door de organisatie Vier keer beter kookworkshops georganiseerd speciaal voor mensen die problemen ervaren met eten. Bijvoorbeeld door reuk- en smaakverlies, maar ook door spierverlies, slikproblemen en een verminderde eetlust. Meer informatie over de workshop en over het aanmelden lees je hieronder. Aanmelden is gratis. Let op: er zijn een beperkt aantal plekken beschikbaar, vol = vol. De workshops worden begeleid door chef-kok Erik-Jan Wissink.

Naast de kookworkshops organiseert Vier keer beter ook een Online dialoog. Ervaringsdeskundigen kunnen online met elkaar in gesprek gaan en hun kennis en ervaring delen over smaak- en geurverlies, verminderde eetlust, slikproblemen en voeding.

Kookworkshop ‘Eet goed voor jezelf’: lotgenotencontact via kookworkshops als eten een uitdaging wordt

Ben je herstellende van een ziekte, een behandeling of IC-opname? Dan ervaar je vaak nog een aantal problemen zoals smaak- en geurverlies, spierverlies, slikproblemen en verminderde eetlust. Het programma ‘Eet goed voor jezelf’ is onderdeel van https://vierkeerbeter.nl/ en biedt mensen de mogelijkheid verder aan hun herstel te werken door middel van lotgenotenbijeenkomsten in de vorm van kookworkshops.

Wil je ervaringen uitwisselen met lotgenoten en tegelijkertijd van een topkok leren hoe je een gepersonaliseerde smaakvolle maaltijd kunt maken? Je bent van harte welkom! Meld je hier aan voor een van de interactieve bijeenkomsten. Let op: er is ruimte voor een beperkt aantal deelnemers.

Data

  • Zaterdag 11 juni (10:00 – 12:00 en 14:00 – 16:00 uur)
  • Maandag 4 juli (10:00 – 12:00 en 14:00 – 16:00 uur)
  • Vrijdag 9 september (14:00 – 16:00 uur)
  • Woensdag 21 september (14:00 – 16:00 uur)
  • Dinsdag 4 oktober (14:00 – 16:00 uur)
  • Donderdag 13 oktober (14:00 – 16:00 uur)

Locatie
De Heeren van Driebergen
Traaij 102A
3971 GS Driebergen-Rijsenburg
*Gemakkelijk te bereiken met de auto en het openbaar vervoer. Gratis parkeren op eigen parkeerterrein.

‘Eet goed voor jezelf’ is een initiatief van het Platform Patiënt en Voeding en Stichting Eten+Welzijn in samenwerking met de patiëntenorganisaties Reuksmaakstoornis.nl en ICConnect/FCIC en chef-kok Eric-Jan Wissink.

Online Dialoog

Jouw kennis is belangrijk! Denk mee en deel je kennis en ideeën over oplossingen voor belemmeringen tijdens het eten

Heb je ervaring met problemen tijdens het eten? Heb je zelf geëxperimenteerd met voeding bij een belemmering? Of heb je op een andere manier kennis over dit onderwerp? Graag maken we gebruik van je kennis en ervaring op het gebied van smaak- en geurverlies, verminderde eetlust, slikproblemen en voeding. Deze verzamelen we door middel van een Online Dialoog.

Hoe werkt het?
Dialoog betekent dat mensen de argumenten en meningen van anderen actief tot zich nemen, erop reflecteren en zich erdoor laten beïnvloeden. Door dit proces leer je van elkaar en kom je tot nieuwe, betere, meer gezamenlijke standpunten. De Online Dialoog bestaat uit 2 stappen. Eerst reageer je (anoniem) online op 3 open vragen. Daarna reageer je (weer anoniem) op elkaars antwoorden, en kun je eventueel je mening bijstellen. Zo verzamelen we kennis, komen we gezamenlijk op nieuwe oplossingen en het zorgt voor verbinding. Alle kennis die hieruit voortkomt wordt ook weer aan jullie teruggegeven in een online rapportage: zo leren we met en van elkaar in een transparant, maar anoniem en veilig proces.

Aanmelden
Meld je hier aan voor de Online Dialoog

Prikkels: nieuwe serie over de wonderen van onze zintuigen

Vanaf vrijdag 25 maart om 22.15 uur op NPO 2

Prikkels is de nieuwe zesdelige NTR-serie over de ongekende schoonheid van onze zintuigen, in een wereld die onze zintuigen steeds vaker overprikkelt. Hoe gaan onze zintuigen om met de gigantische stroom prikkels die constant op ons wordt afgevuurd?

Presentatoren en bedenkers Elisabeth van Nimwegen en Dirk de Bekker gaan vanuit hun eigen nieuwsgierigheid en zintuiglijke ervaringen op zoek naar antwoorden. Ze krijgen hierbij hulp van de wetenschap en treffen bijzondere mensen die prikkels anders verwerken door een kapot zintuig, of juist een extreem ontwikkeld zintuig. Op hun zoektocht leren Elisabeth en Dirk hoe onze zintuigen precies werken en hoe we die kennis kunnen gebruiken om beter om te gaan met de stortvloed aan prikkels van deze tijd.

Elke week staat een ander zintuig centraal. De serie opent met het zintuig dat aan de basis staat van ons menszijn: tast. Het eerste zintuig dat wordt aangelegd in de baarmoeder en dat het de afgelopen twee jaar vaak heeft moeten ontgelden.

Aflevering 1 (25 maart): Tast
Door de lockdowns hebben veel mensen een gebrek aan aanraking ervaren: een onderprikkeling. Met grote impact, want aanraking is van levensbelang. Maar tast omvat meer dan alleen aanraken. Tast gaat ook over comfort, warm en koud, over hoe je je voelt, over pijn. Dirk kreeg na een zwaar ongeluk zelf te maken met langdurige pijn. In deze aflevering onderzoekt hij een nieuwe methode om pijn te lijf te gaan. Elisabeth komt erachter hoe we ons tastzintuig kunnen trainen door vaker discomfort op te zoeken en laat zich daarbij onderdompelen in een ijsbad. Pijn en genot blijken soms dichter bij elkaar te liggen dan we denken.

Aflevering 2 (1 april): Horen
Geluid is overal om ons heen, er is geen ontsnappen aan. En dan gaat het niet alleen om natuurlijke geluiden, maar ook om geluid dat door ons zelf wordt gemaakt. Dat levert steeds meer problemen op. Mensen worden ziek van herrie of bromtonen. Dirk en Elisabeth vragen zich af wanneer geluid precies aangenaam of onaangenaam is. Dirk belandt hiervoor op het stilste plekje van Nederland en doet een experiment waarin hij ontdekt hoe groot de impact van geluid is op ons stresssysteem. Elisabeth ervaart de pijnstillende werking van geluid en ontmoet iemand die moordnijgingen krijgt van smakgeluid.

Aflevering 3 (8 april): Smaak
De hele maatschappij lijkt steeds meer gefixeerd op lekker eten en drinken. Foodblogs, foodies, kookboeken, pop-up restaurants, koffiebarretjes, kookprogramma’s: de verleidingen en keuzes om ons heen zijn overweldigend. Elisabeth en Dirk nemen in deze aflevering de proef op de som en vragen zich af waarom smaken verschillen. Hebben we andere smaken aangeleerd of proeven we letterlijk iets anders? Dirk krijgt de opdracht om binnen tien dagen een walgelijk gerecht te leren eten. Elisabeth ervaart hoe het is om altijd een vieze smaak in je mond te hebben, of je smaak helemaal kwijt te zijn.

Aflevering 4 (15 april): Reuk
We ruiken aan een stuk door: ons eten, onze geliefden, ons huis. Vaak gebeurt dat zo ongemerkt dat we het belang ervan voor lief nemen. Door corona hebben in korte tijd veel mensen hun reukvermogen verloren, met alle gevolgen van dien voor hun emotionele welzijn. Dirk en Elisabeth gaan in deze aflevering op zoek naar de relatie tussen geur en emotie. Welke rol speelt ons reukzintuig bij herinneringen? En kunnen we geur inzetten om ons gedrag te beïnvloeden? Dirk wordt onderworpen aan een test waarin hij angstzweet produceert en Elisabeth ontdekt of we geuren kunnen vastleggen als een fotoboek.

Aflevering 5 (22 april): Zien
We vertrouwen blind op onze ogen in een wereld die ons visueel steeds meer prikkelt. Maar onze ogen houden ons constant voor de gek. Eigenlijk is zien één grote invuloefening van onze hersenen. Betekent dit dan dat we de echte wereld niet kunnen zien en dat we eigenlijk in een illusie leven? In deze aflevering gaan Elisabeth en Dirk op zoek naar de geheimen achter onze visuele waarneming. Dirk komt daarbij terecht in the Matrix en Elisabeth doet een experiment waarin een deel van haar hersenen tijdelijk wordt platgelegd. Het blijkt dat we met veel meer zien dan alleen met onze ogen.

Aflevering 6 (29 april): Intuïtie
Intuïtie heeft geen zichtbaar orgaan: geen oren, neus, smaakpapillen, ogen of onze huid die iets opmerkt. Toch hebben we het allemaal en overal komt het terug in onze taal: ‘Naar je hart luisteren’, ‘je gevoel volgen’, ‘aan je water voelen’. Maar wat is intuïtie nou precies en wat zegt de wetenschap over dit zesde zintuig? Dirk vraagt zich af wat het betekent om op een ‘gevoelsmanier’ te communiceren en bezoekt daarbij de zorgboerderij van zijn verstandelijk beperkte zus. Elisabeth bezoekt de politie met de vraag in hoeverre agenten op hun intuïtie varen in beslissingen van leven of dood.

Bron: NTR Pers – https://pers.ntr.nl/programma/708/Prikkels#content

Uit eten met Ferry – Da Gabriele

Uit eten met Ferry – Da Gabriele

Ferry Aker (58) heeft anosmie en is fervent restaurantbezoeker én liefhebber van lekker eten en drinken. Sinds hij niet meer kan ruiken zoekt hij restaurants op die rekening houden met zijn veranderde smaakbeleving. Speciaal voor Reuksmaakstoornis.nl schrijft hij zijn ervaringen op en beoordeelt hij zijn favoriete restaurants. Lees zijn recensies om te ontdekken welke restaurants anosmie-proof zijn!

Italiaanse heerlijkheden bij Da Gabriele

Ondanks het feit dat ik niet kan ruiken, kan ik nog wel bitter van zout onderscheiden en zuur van zoet. Maar zodra het een mix wordt van beiden ben ik de draad kwijt en smaakt alles een beetje hetzelfde. Daarom ben ik ook altijd op zoek naar restaurants die veel afwisseling bieden op het bord. Enkel een biefstuk op het bord is voor mij heel saai eten, want de eerste hap is hetzelfde als de laatste. Dat geldt ook voor een bord nasi of chili con carne. Er is te weinig te beleven qua structuur en verschillende smaken. Dat is ook de reden waarom ik ben begonnen met het schrijven van recensies; omdat ik iedereen met anosmie wil laten genieten van eten in een restaurant die zijn of haar best doet om zoveel mogelijk af te wisselen in smaak en structuur. En deze restaurants zijn best moeilijk te vinden vind ik persoonlijk. Althans, voor een redelijke prijs. Mijn zoektocht gaat juist naar dat restaurant met een chef-kok die echt zijn best doet om van eten een sensatie te maken voor een schappelijke prijs. Gelukkig zijn die chef-koks er ook! Dat was ook ditmaal het geval bij Restaurant Da Gabriele in Harderwijk, bekend als een Italiaans restaurant, maar dan anders.

Knusse entree

De entree is een beetje smal als je met z’n vieren binnenkomt, maar je wordt al snel naar de tafel begeleid als je jassen door een vriendelijke man zijn aangenomen. Je stapt binnen in een knusse en aangename ruimte met een balkon, waar je ook kunt eten, aan de linkerzijde. Alles is mooi afgewerkt en straalt klasse uit. De tafels zijn iets aan de krappe kant, maar dat maakt het ook best knus met z’n vieren. In dit geval ben ik op bezoek met mijn vrouw en een bevriend stel.

De menukaart wordt overhandigd, nadat we zijn voorzien van een heerlijke cava als aperitief. Ik heb wel eens eerder geschreven dat een cava de smaakpapillen extra prikkelt en de beleving toch ietsje meer wordt. Ik kies ditmaal ook voor een proeverij, omdat je dan in kleine hoeveelheden een indruk krijgt van wat het restaurant te bieden heeft. In dit restaurant is deze keuze onder de naam ‘Antipasti della Casa’ te vinden. Antipasti betekent eigenlijk ‘voor de maaltijd’ en is in Italië bedoeld om de grootste honger te stillen, om zo meer van elkaar en het hoofdgerecht te genieten. Dit gerecht bestaat hier uit vijf Italiaanse voorgerechten op een plateau gereserveerd. Als hoofdgerecht kies ik voor een Fritto Misto di Pesce, een visschotel bestaande uit een sliptongetje, scampi, inktvisringen en zalm volgens Italiaans receptuur, wat meestal betekent dat het wordt gefrituurd in olijfolie. Ik kies bewust voor beide gerechten om zoveel mogelijk verschillende gerechtjes te eten met dus hopelijk zoveel mogelijk smaken en structuren.

Perfect bereide amuse

Na het opnemen van de bestelling krijgen we een amuse voorgeschoteld bestaand uit een kleine bruschetta con Pommodori, oftewel een ciabattabroodje van de grill besmeerd met verse knoflook en tomaat. De smaak was uitstekend, het broodje correct gegrild en de verhouding knoflook en de tomaat zoals het moet zijn. En dit kun je dus ook ervaren als je smaak niets tot weinig is. Dat belooft wat.

Als wijn kiezen we uiteraard een Italiaanse wijn, en wel de Amarone della Valplocella classico 2016. Oplettende lezers weten dat ik vaak kies voor deze wijn vanwege de volle smaak en zachte afdronk. Deze wijn is altijd echt genieten en past echt bij ieder gerecht. Dus ook bij een visgerecht. Geloof me! Daarnaast kiezen we voor bruisend en ‘plat’ water en dit restaurant blijkt een eigen label te hebben voor water, namelijk Da Gabriele Purezza water.

Plateau vol heerlijkheden

Het voorgerecht wordt geserveerd en het plateau ziet er geweldig uit. Er liggen twee scampi’s, iberico-ham, caprese, vitello tonnato en carpaccio op het plateau en alles is erg mooi opgemaakt. Het zijn wel wat standaard gerechtjes, een beetje veilig voor het restaurant, maar we zijn benieuwd hoe het allemaal smaakt. Inderdaad ‘we’ want voor dit gerecht moet je minimaal een tafelgast erbij hebben die hetzelfde wenst. Hier blijkt duidelijk dat de chef-kok en zijn brigade heel erg hun best hebben gedaan om een uitstekende indruk te maken. De scampi’s zijn gemarineerd in pesto-knoflooksaus en kort gegrild in de oven. Gemakkelijk te pellen en heerlijk van smaak en structuur. Sappig en lekker mals. De caprese is overgoten met dikke balsamico-azijn en olijfolie, en de mozzarella is heerlijk zacht en romig. Met dit gerecht kan je ook heerlijk afwisselen met basilicumblaadjes, tomaat of enkel mozzarella. Iedere hap is raak. De vitello tonato is helaas een beetje vlak. Niet echt spannend, de gepureerde tonijn is wel lekker ‘krokant’, wat goed is voor de structuur, maar het kalfsvlees met de saus is een beetje saai. Ik kan niet echt uitvinden wat voor saus er is gebruikt. De carpaccio daarentegen is geweldig. Het is eigenlijk een voorspelbaar gerecht, maar ditmaal echt een beleving. De runderlende is flinterdun gesneden, goed op temperatuur en de sausjes zijn divers en iedere keer anders. De dikke plakken Parmezaanse kaas zijn scherp en zacht. Iedere hap is verschillend van smaak, hoe knap is dat. Het is genieten met de ogen dicht. Als laatste neem ik de iberico-ham. Ook omdat deze smaak erg overheersend is en de andere gerechtjes kan beïnvloeden. Maar wat een heerlijk stukje vlees is dit toch. De smaak umami knalt in je mond, het vlees smelt op je tong en het vetrandje maakt het compleet. Hier kan ik wel een pond van op als het zou mogen. Wat een mooi voorgerecht is dit en wat een smaakverschillen en structuren heb ik mogen ervaren. En de slokjes amarone tussendoor maken het echt compleet. Mijn complimenten.

Zoveel smaken: alsof ik een 10-gangenmenu opheb

Het hoofdgerecht is net zo mooi aangekleed als het voorgerecht. Op de schotel ligt een kleine sliptong, de grote scampi is, en hoe goed is dat, vervangen door een langoustine omdat ik als voorgerecht al twee scampi’s had. Verder liggen er inktvisringen en zalm op de schotel. Alles is voorzien van Italiaanse groenten zoals aubergine, courgettes en paprika.
De sliptong, gefrituurd, smaakt lekker knapperig vanbuiten en zacht vanbinnen. Ik kan enorm genieten van de zijkanten die dan vaak extra hard zijn, en een structuur van harde patatjes geven. Een beetje van de zijkant gecombineerd met het zachte vlees van de vis is een heerlijke combinatie en structuur in je mond. Ik wissel dit af met kleine stukjes groenten om ieder hap anders te doen lijken. De langoustine is, net zoals de scampi, heerlijk vettig en makkelijk te pellen. Het vlees smelt op je tong en heeft weinig ‘bite’ nodig. Goed gemarineerd en heerlijk te combineren met wijn en groenten. Inktvisringen zijn altijd een gok. Meestal zijn ze niet op de juiste wijze bereid en daardoor vaak te hard en taai. Maar niet in dit geval. Duidelijk lang genoeg gegaard en langdurig gemarineerd. Ik combineer de ringen met alle andere hapjes om ook weer bewust met iedere hap iets nieuws te beleven. De zalm is ditmaal ook gefrituurd en als een soort sushi neergelegd op de schotel. Voorzien van kleine stukjes droge ui en gebakken knoflook, een geweldige afronding van dit gerecht.

Zo heb ik met twee gerechten toch het gevoel weten te creëren dat ik een 10-gangenmenu heb gekregen. En als de keuken dan ook nog zijn best doet om ieder gerechtje individueel aandacht te geven, dan is het echt genieten. En dat heb ik hier zeker gedaan.

We besluiten geen dessert te nemen maar te eindigen met een cappuccino. Na een zeer geslaagde en gezellige avond stappen we voldaan weer in de auto op weg naar huis.

Sfeer en inrichting      9
Bediening                   8
Eten en drinken          9
Prijs/kwaliteit               8

Eindcijfer                     8,5

« Oudere berichten

© 2023 reuksmaakstoornis

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑